Onze Lieve Vrouw Over de Dijle

Het derde en vijfde uitgangspunt “We heten iedereen welkom” en “We roepen mensen op tot verantwoordelijkheid”  was het thema van de nieuwjaarsviering op 8 januari 2012.
In deze viering zijn de wijzen uit het oosten onze gids. Matteüs laat in zijn evangelie, dat hij ongeveer 80 jaar na Jezus’ geboorte schreef, van meet af aan heidenen bij Jezus komen, mensen die niets afwisten van de Joodse wet en traditie en toch neerknielden en hulde brachten aan het kind Jezus. Matteüs verhaalt hoe de wijzen het risico aangaan op stap te gaan.

Dit verhaal toont, hoe ondanks culturele en religieuze verschillen, mensen hun diepste menselijkheid kunnen ontdekken en hun dure schijnwaarden prijsgeven om te kiezen voor de weg van Jezus. Daarom gaan de wijzen langs een andere weg naar huis. Ze waren tot inzicht gekomen. Ze waren andere mensen geworden.
Hierin zit een boodschap voor onze gemeenschap. Wij zijn ook als gemeenschap op stap. Om ons te leiden, formuleren we in dit werkjaar zeven uitgangspunten die de basis zijn voor de verdere uitbouw van onze gemeenschap.

En waar we in het nieuwe jaar over nadenken en aan werken, om te komen tot een breed gedragen missie.
Met onze zeven uitgangspunten formuleren we een houvast voor ons handelen als gemeenschap, ook op het moment dat de Federatie van Mechelse parochies een Beleidsplan voor de Pastoraal  in Mechelen voor de komende vijf jaren opstelt.  De Federatie vraagt alle parochies in Mechelen na te denken over hun toekomst; dus ook aan ons.  Vandaag zijn er in heel Mechelen 23 kerken en kapellen waar minstens één viering in het weekend plaats heeft. De parochiegemeenschappen die rond elk van de kerken nog bestaan, verschillen onderling heel sterk. De huidige situatie is niet houdbaar naar de toekomst.
Op de eerste plaats wil de Federatie “kansen geven aan levenskrachtige geloofsgemeenschappen”, die zonder al te veel hulp van buitenaf gestalte geven aan de vier pijlers van de pastoraal: liturgie, verkondiging, diaconie of dienstverlening en gemeenschapsvorming.
Wij hebben de droom zo een levenskrachtige geloofsgemeenschap in Mechelen te zijn. De zeven uitgangspunten zijn hiervoor ons houvast.

nieuwjaarsviering_2012_MPAIn het derde uitgangspunt zeggen we “We heten iedereen welkom”.
We willen een open, actieve  en gastvrije gemeenschap zijn waar plaats en ruimte is voor iedereen van welke leeftijd ook, wie men ook is, van waar men ook komt.
Wij willen dit open klimaat versterken door mensen te verwelkomen, aan te spreken, uit te nodigen en kansen te bieden om onze gemeenschap verder uit te bouwen.
Daarom is het onthaal voor de viering zo belangrijk: een hartelijk en persoonlijk welkom. We laten voelen: je bent hier welkom, ook al kom je maar af en toe, sporadisch, of is het voor een eerste keer. Je hoort er ook bij. Ook de vredeswens is een uitgelezen moment om elkaar het goede toe te wensen. Misschien moeten we dat nog meer uitdrukkelijk tonen.
Het is te verwachten dat in de loop van dit jaar beslissingen worden genomen over de toekomst van kerken in onze stad en de vieringen die er vandaag nog zijn. Zo kan het dat mensen moeten uitkijken naar een andere gemeenschap. Wanneer ze de weg naar hier vinden, willen we ze hartelijk begroeten. Misschien is het maandelijks praatje bij de koffie een gelegenheid om mensen aan te spreken en hen beter te leren kennen. Wie nieuw naar onze gemeenschap komt, wil misschien ook aangesproken worden om een taak op zich te nemen en zich zo sneller thuis te voelen.

Een taak opnemen, verantwoordelijkheid voor velen is het vijfde uitgangspunt “We roepen mensen op tot verantwoordelijkheid”. “We worden gedragen door toegewijden, mannen en vrouwen, die op hun gaven en talenten worden aangesproken en deze ook aanwenden tot opbouw van het geheel.
We hopen dat nog meer mensen verantwoordelijkheid opnemen binnen onze gemeenschap, ieder volgens zijn talenten.”
Dit is van levensbelang voor onze toekomst. Velen nemen een taak op zich; maar nog meer mensen zullen zich actief moeten inzetten om onze gemeenschap waar te maken in de toekomst.
De wekelijkse eucharistieviering is onze belangrijkste pijler, waar veel vrijwilligers bij betrokken zijn en kwaliteit bieden: we zien het koor, de acolieten, de nevendienst, de lectoren, de kosters, de zorg voor de bloemen, de communiedragers naar het Milsenhof en natuurlijk onze voorgangers. Bob, Juliaan en Jef zijn dat op vrijwillige basis; Jan komt maandelijks als federatiepastoor. Onze drie vrijwillige voorgangers zijn stevige mensen; maar door hun leeftijd zijn ze kwetsbaar. Geregeld wordt een viering door een liturgische groep voorbereid. Maar in de toekomst zullen we er zelf nog meer moeten voor zorgen en  hebben we jullie dus nodig. Het is onze droom dat zoveel mogelijk vieringen door een groepje vanuit de gemeenschap wordt voorbereid en voor gegaan.

We hebben ook een stevige werking voor de catechese van de eerste communie en voor plechtige geloofsbelijdenis en vormsel. Maar we hebben niemand die zich inzet voor de doopcatechese of voor de voorbereiding naar het huwelijk. Precies belangrijke momenten waar jonge mensen heel aanspreekbaar zijn en ze in contact kunnen komen met onze geloofsgemeenschap.
Ook de liturgie bij de uitvaart vraagt onze aandacht. Zoals jullie weten is dat sinds midden 2011 een gebedsdienst ipv een eucharistie. Enkele mensen vanuit onze gemeenschap denken hierover na en hebben al een map samengesteld met goede teksten en lezingen. Twee vrouwen zijn bereid zijn om zich te bekwamen in  het voorgaan. Maar dat is onvoldoende. De andere parochies uit de Mechelse binnenstad tellen een tiental gevormde voorgangers. De voorbije weken waren er in onze parochie enkele uitvaarten met toegewijden als voorganger en die verbonden zijn aan een andere gemeenschap. Het waren meestal positieve ervaringen. We willen dus ook komen tot een eigen ploeg van voorgangers voor de uitvaart. Al te gemakkelijk zullen we zeggen: ik kan dat niet; niets voor mij, ik heb geen tijd…. Maar zoals de wijzen kunnen wij ook tot nieuwe inzichten komen. We moeten langs andere wegen durven gaan.
We hopen dat we deze andere weg mogen vinden. Maar – om het met woorden van Europees president Herman Van Rompuy te zeggen - “Hopen is niet zozeer een kwestie van afwachten wat je kan overkomen. Maar van werken opdat er zou komen wat je hoopt”.

Beste mensen, we zijn dankbaar om onze gemeenschap waar zo veel leeft, waar nog zo veel te doen is. Zo zullen wij als open en verbonden gemeenschap blijvend toekomst vinden; dankzij elkeen van jullie. In de loop van het jaar komen we hierop terug en zullen aangeven welke concrete taken mogelijk zijn en waar je daarvoor terecht kan.