Onze Lieve Vrouw Over de Dijle

In september 2010 getuigde Leo Fijen, de bekende Nederlandse televisiejournalist hier in onze kerk over zijn gemeenschap ‘Sint- Maarten’ in Maartensdijk. Hij schreef er een boek over: ‘Het wonder van Maartensdijk’. 
In het verhaal van deze  Nederlandse parochie zagen wij heel wat gemeenschappelijk met onze gemeenschap. In beide gemeenschappen werken mensen met hart en ziel aan en voor de gemeenschap en ze dromen ervan dat de gemeenschap ook in de toekomst levengevend mag blijven.
We leerden hoe zij de missie van hun parochie in tien punten vatten, die voor iedere gelovige en toevallige passant, voor iedere werkgroep en toegewijde vrijwilliger, verduidelijken wat de gemeenschap van Sint-Maarten wil zijn. Het zijn punten die in de nabije en verre toekomst een houvast geven voor alle vragen die op deze gemeenschap afkomen.
Dat heeft ons geïnspireerd.

Zondag 15 april, Beloken Pasen, was een uitgelezen moment om stil te staan bij één van de 7 Uitgangspunten van onze gemeenschap:  “Wij komen wekelijks samen in Zijn naam om Hem te gedenken”.
In de geest van¨Pasen past precies dit Uitgangspunt 2 en hierover getuigde Caroline in de homilie :

“Wij komen op zondag samen in Zijn naam om Hem te gedenken” stellen we voor als derde uitgangspunt van onze gemeenschap, onmiddellijk volgend op het eerste uitgangspunt: “We laten ons inspireren door de boodschap van Christus”, en het tweede “We heten iedereen welkom”. Deze drie uitgangspunten vormen samen een drie-eenheid:
- Jezus en Zijn boodschap is de grondreden waarom we samen komen.
- Die boodschap willen we samen horen met mensen die regelmatig komen, en ook met wie hier af en toe eens passeert. We willen ze samen vertellen en beleven met mensen die hier ieder op een eigen wijze van getuigen en ons zo voorgaan, in de context van vandaag.
- En samen vinden we elkaar, op zondag, in de viering, die het kloppend hart vormt van onze gemeenschap.

Het derde en vijfde uitgangspunt “We heten iedereen welkom” en “We roepen mensen op tot verantwoordelijkheid”  was het thema van de nieuwjaarsviering op 8 januari 2012.
In deze viering zijn de wijzen uit het oosten onze gids. Matteüs laat in zijn evangelie, dat hij ongeveer 80 jaar na Jezus’ geboorte schreef, van meet af aan heidenen bij Jezus komen, mensen die niets afwisten van de Joodse wet en traditie en toch neerknielden en hulde brachten aan het kind Jezus. Matteüs verhaalt hoe de wijzen het risico aangaan op stap te gaan.

Dit verhaal toont, hoe ondanks culturele en religieuze verschillen, mensen hun diepste menselijkheid kunnen ontdekken en hun dure schijnwaarden prijsgeven om te kiezen voor de weg van Jezus. Daarom gaan de wijzen langs een andere weg naar huis. Ze waren tot inzicht gekomen. Ze waren andere mensen geworden.
Hierin zit een boodschap voor onze gemeenschap. Wij zijn ook als gemeenschap op stap. Om ons te leiden, formuleren we in dit werkjaar zeven uitgangspunten die de basis zijn voor de verdere uitbouw van onze gemeenschap.

Het eerste uitgangspunt,‘We laten ons inspireren door de boodschap van Christus’, was het thema van de viering op 30 oktober 2011.

eerste_uitgangspuntHet evangelie is geschreven in een andere tijd met een totaal ander wereldbeeld. Maar welke boodschap hebben wij er dan vandaag nog aan?
Die oude verhalen en teksten uit de Schrift kunnen richtinggevend zijn voor ons zoekend geloven. Ze zetten ons aan tot samen vieren, samen zingen, samen leren en samen dienen. Daarom zien we het als onze opdracht om de teksten zowel uit het Oude als het Nieuwe Testament  boeiend en eigentijds te vertalen en te hertalen naar ons leven toe vandaag.
Vertalen, hertalen en interpreteren van teksten is nooit af, ieder van ons wordt altijd opnieuw uitgedaagd om de kern en de betekenis van Jezus’ boodschap voor zichzelf te achterhalen en in te vullen. 
Het voorgaan van veel verschillende mensen in onze gemeenschap is een rijkdom: door de verscheidenheid van inzichten laten de teksten een veelheid van betekenissen los die ons leven kunnen inspireren en zin geven.

In de homilie van die zondag ging Mirjam nader in op dat eerste uitgangspunt en vertrok daarbij van  het evengelie van die zondag Mattheüs 23.1-12