Onze Lieve Vrouw Over de Dijle

Een korte bouwgeschiedenis.

kerk louisastraatDe eerste vermelding van Onze-Lieve-Vrouw over de Dijle dateert uit 1236. De kerk is een typisch voorbeeld van Brabantse gotiek. Uit de oudste bouwfase (14de eeuw) stammen de benedenverdieping van de huidige toren en de gevels van de zijbeuken.

In het begin van de 15de eeuw werden de eerste en tweede verdieping van de toren opgetrokken.Tussen 1450 en 1480 kwamen de middenbeuk, de zijbeuken en de aanzet van de dwarsbeuk tot stand. In die periode werden er ook twee vensters gestoken in de benedenverdieping van de toren. De bouw van het hoogkoor werd begonnen in 1500, zoals vermeld is op de eerste steen in de voet van de noordelijke vieringspijler.

 

Het mooie noord portaal wordt toegeschreven aan R. Keldermans (1460-1531). Eind 16de eeuw was de kruisbeuk afgewerkt, kreeg de toren een derde verdieping en werd afgewerkt met een campanile (open torentje) voor een beiaard. De kerk werd tweemaal na mekaar geplunderd: in 1572 door de soldaten van Alva en in 1580 door Engelse soldaten.

J. Francquart (1582-1651), architect van de Begijnhofkerk te Mechelen, bouwde het hoogkoor af met twee zijkapellen en een kapel in de lengteas van de kerk. In de zuiderkruisbeuk prijkt het beroemde drieluik de Wonderbare Visvangst, door P-P Rubens geschilderd in 1618-1619.

In 1914 liep de kerk zware beschadigingen aan de zuidkant op en in 1944 werden het dak, de zuidelijke puntgevel, glasramen en orgel eveneens grotendeels verwoest. De naoorlogse restauratie verliep in twee fasen: 1949-1952 (o.m. het dak) en 1962-1968 (o.m. aanpassing van de binnenruimte aan de vernieuwde liturgie, de glasramen, de moderne beiaard). De huidige buitenrestauratie van de kerk, eveneens in twee fasen, werd aangevat op 1 juni 2003. Ze werd plechtig ingehuldigd op 28 februari 2010.

Nieuwe Nikon  24-10-2010 005Nieuwe Nikon  24-10-2010 006Nieuwe Nikon  24-10-2010 007Nieuwe Nikon  24-10-2010 009Nieuwe Nikon  24-10-2010 012Nieuwe Nikon  24-10-2010 015

Onze-Lieve-vrouw-over-de-Dijle is één van de 8 historische kerken van Mechelen. Samen vormen ze “Torens aan de Dijle”.

De binnenruimte

Ambachten en gilden hadden hier vroeger elk hun eigen altaar, getooid met werken die het prestige van de gilde of het ambacht vertegenwoordigden. De tripiek van de visverkopers geschilderd door Pieter-Paul Rubens en het Sint-Antoniusdrieluik van Michiel II Coxie zijn daar nog restanten van.

Heel herkenbaar zijn onder andere de sacramentstoren, het barokke hoogaltaar met het Laatste Avondmaal van Jan Erasmus Quellinus en de 16de eeuwse muurschildering met het evangelieverhaal van de verloren zoon.

DSC08102.JPG foto WannesDoor de verloren en verdwenen rijkdom ontstaat een gevoel van ruimte dat je overvalt bij het binnentreden. Het unieke lichtspel, gecreëerd door de glasramen uit de jaren 1960, versterkt dit gevoel van tijdeloosheid. De moderne glasramen toveren het kerkinterieur om in een zeer sfeervolle ruimte. Elk moment is anders. Het loont de moeite om voldoende tijd te nemen voor dit magnifieke kleurenspel.