Onze Lieve Vrouw Over de Dijle

Op donderdag na Pasen, 24 april 2014 kwamen, alweer voor de vierde keer vrijwilligers bijeen om na te denken over onze gemeenschap. Aanvankelijk was in de agenda voorzien om stil te staan bij ons eerste uitgangspunt: ‘We laten ons inspireren door de boodschap van Jezus’. Dat zou worden voorbereid door Myriam. Maar omdat op Stille Zaterdag haar moeder, en ook de moeder van haar man Peter overleden, werd afgesproken dit punt te verdagen naar het najaar. Daarom stonden we nu stil bij een ander uitgangspunt dat ons ter harte gaat: ‘We roepen mensen op tot verantwoordelijkheid’. 

“Dat wij zo mogen leven, dat aan ons te zien is, dat Jezus leeft, omdat wij er voor elkaar willen zijn, zoals ook Gods naam is: Ik zal er zijn voor U”, zo begint Guido de vergadering. Caroline leest een tekst voor van Huub Oosterhuis, waarin we nog eens terugkeren naar die eerste Paasmorgen:                                                               
Vroeg in de morgen donker was het nog,  zijn wij gegaan... een slingerende stoet, naar goed, wijd land… een spoor van mensen die de nacht verslaan… met niets dan in ons hart: ‘Ik zal er zijn’….                                                                              

En dan staan we nog eens stil bij de ingrijpende verandering voor onze gemeenschap, sinds het begin van dit jaar. Vanaf dan bestaat onze parochie immers niet meer alleen uit onze gemeenschap. Niet dat we dat nog zo heel duidelijk zien. Eigenlijk merken we de verandering voorlopig vooral aan ons parochieblad. Daar, door onze grote artikelen, onze kleinere berichtjes, leren we elkaar, binnen die nieuwe grote parochie,  langzaam aan wat beter kennen.
We praten en we luisteren. Naar de drie van Jamaswapi, in hun uniform. Lieve zegt nog eens hoe tof het was met ze samen te werken in Welzijnszorg. An, Mimi en Lut, vertellen over de kathechese. De eerste communie, het vormsel. Dat het zo mooi is hoe betrokken de ouders meedoen. Maar zo jammer dat na het feest nog weinigen de kerk weten te vinden. Toch is dat de realiteit die we onder ogen moeten durven zien. Ook de diakonie komt aan bod. We zijn blij dat Imelda terug is, na een lange periode van ziekte en herstel. Griet vertelt over de zorg voor de zieken en bejaarden in de Milsenhof. En Mirjam spreekt over het Koraalhuis. Hoe ze er op zoek zijn naar vrijwilligers. Mensen die bereid zijn zich open te stellen voor zomaar een ander. Ook als die ander een labiel leven leidt. Willen luisteren, dat is eigenlijk het belangrijkste. Dat hebben ook wij vanavond hier weer mogen ervaren.
Voor wie geïnteresseerd is om in het Koraalhuis het vrijwilligersteam van Chris Smits te versterken, het telefoonnummer is: 015-291900; email: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.