Onze Lieve Vrouw Over de Dijle

Het lijkt nog maar gisteren dat we met alle zangers van Kolor, Koraal en een handvol leden van Vokalis op de speelplaats aan het groene poortje verzameld stonden op een gruwelijk vroeg tijdstip bij het begin van het koorkamp, op 23 juli 2013. Allemaal gepakt en gezakt, met een rugzak vol spanning, verwachtingen en een hele hoop boterhammetjes voor de lange busreis, die niet minder dan dertien uur zou duren. En hoewel er in de wilde, verraderlijke kleine bergbochtjes enkele uren later al wel eens een boterhammetje terug uit durfde komen, kwam het koor al bij al veilig en wel toe in het gezellige en vertrouwde Ollomont in Italië tegen het avondeten. Eenmaal uitgepakt en uitgerust konden we de volgende ochtend starten met tien dagen koorkampplezier. Al snel maakten we kennis met het plaatselijke circus, Circus Ollomonti, en alle bontgekleurde leden die achter het mysterieuze zwarte gordijn schuil gingen. Met de hulp van het koor, geraakten onze circusvrienden uit hun schulden en konden we genieten van hun spectaculaire en overigens soms nogal stuntelige voorstelling. Samen konden we genieten van de prachtige en onvergetelijke uitzichten, van een stukje ongerepte Italiaanse natuur en een fantastisch zonnetje op onze bergwandelingen. Onze 34-koppige keukenploeg slaagde er steevast in ons elke avond te verrassen met een godenmaal en de leiding stond van bij het ochtendgloren tot het slapengaan steeds paraat om jong en oud te entertainen zoals het echte circusartiesten betaamd. Elke avond kroop iedereen moe maar voldaan onder de prachtigste sterrenhemel in zijn bedje en het was met veel tegenzin en ditmaal overigens optimaal  gewapend met plastiek zakjes en reispilletjes,  dat we op 2 augustus weer schromelijk vroeg aan de terugreis begonnen. Ollomont 2013 was een succesverhaal, waaraan alle deelnemers hopelijk nog jarenlang met een glimlach moge terugdenken: 2013, dat was toen dat jaar met die zelfgemaakte gelato in de keuken, met die drie seniors, van de tiramisu op de bus, van die leidster met haar snor, van die muziek die maar niet wou afspelen,  van de verdwijnende groenten in de keuken, van dat concertje in het dorp waar iedereen elkaar onder de voet liep om ons te kunnen horen en van ontelbaar veel onvergetelijke andere herinneringen! Tot volgend jaar, dan maken we er weer zo’n mooi verhaal van! Stacey