Onze Lieve Vrouw Over de Dijle

IMG 7671In het kader van ‘50 jaar Geloofsgemeenschap’ ontvangt Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle in 2018 drie sprekers om mee van gedachten te wisselen over haar Zeven Uitgangspunten. Geïnspireerd door de opmerkingen van buitenstaanders hopen we met een frisse kijk opnieuw bij onze doelstellingen te kunnen stilstaan, om ze waar nodig bij te schaven. De eerste spreker was Dominicaan Marcel Braekers. De tweede was Stijn Latré, die sprak op 24 april. Als lector godsdienst is hij verbonden aan de Hogeschool Thomas More Mechelen, voornamelijk aan de Lerarenopleiding Lager Onderwijs. Vele parochianen luisterden vorige week geboeid naar zijn levendig betoog.

Stijn begon met in grote lijnen de voornaamste maatschappelijke veranderingen van deze tijd te schetsen. Religieuze beleving is vandaag niet meer vanzelfsprekend stelde hij vast. In het Vlaanderen van nu leven we in een cultuur die zich heeft bevrijd van de dominantie van het katholieke geloof, zowel in de publieke als in de private sfeer.

Zeker, er zijn discussies over religieuze onderwerpen in het publieke domein. Over al dan niet handen schudden van vrouwen; over hoofddoeken van moslima’s. En sommigen willen dan wel eens beweren dat een terugkeer van religie in de maak lijkt. Maar juist dergelijke discussies bevestigen hoe geseculariseerd onze samenleving is. Geloof is er niet meer dan een nu en dan in het oog vallend randverschijnsel. Maar geloof is toch in de eerste plaats een individuele, een vrije keuze geworden. Dat is een gegeven. De vraag is, of we dit feit positief of negatief moeten beoordelen, voor onze samenleving, voor onze geloofsgemeenschap. Hoe verandert de secularisering onze manier van Kerk zijn, onze manier van gemeenschap vormen?

Ora et labora
In feite heeft het Christendom zich natuurlijk altijd toegelegd op het wereldse, zij het steeds in een spanningsveld met God: Ora et labora. En al leven we in deze tijd in een geseculariseerde wereld, met zijn vrijheid en autonomie, we gaan als Christen toch ook nu niet totaal mee in de rationalisering van die samenleving. Vanuit de ontmoeting met Jezus staan wij er anders in. Als Christenen zijn wij wel ín de wereld, maar niet vàn de wereld. Wat we ook doen, of willen bereiken in ons leven, we zullen ons altijd laten inspireren door de boodschap van Jezus. Dat is dan ook niet zomaar het eerste uitgangspunt van onze geloofsgemeenschap. Maar ook de andere uitgangspunten vallen onder die inspiratie: onze zondagse viering, ons verwelkomen van ieder die mee wil doen, en ook onze begeleiding van kinderen en jongeren in hun Christen zijn. En juist over onze toekomst, over de jongeren, werden na de pauze toch wel bezorgde vragen gesteld. “Is er nog wel toekomst? Hoe binden we de jongeren aan ons, aan de Kerk? Hoe trekken we ze over de drempel?” Heel begrijpelijke vragen. Alleen, afdoende antwoorden konden natuurlijk niet worden gegeven. Ja, er moeten mogelijk andere, jongere taalvormen komen, andere, jongere vormen van vieren. Maar laat ons hen vooral de oude, krachtige geloofsverhalen onbeschroomd blijven doorvertellen. Hopende dat ook zij iets erin verstaan, op hun beurt de verhalen weer doorgeven… Misschien is wel vóór alles vertrouwen nodig, het inzicht dat niet alles van ons afhangt. Op die hoopvolle klank eindigde een mooie avond. Stijn Latré heeft ons doen nadenken. Na hartelijke woorden van Pastoor Jan, volgde een dankbaar applaus.

Derde en laatste bijeenkomst in deze reeks is op 12 september, met als spreker de Nederlandse televisiejournalist Leo Fijen.
Mirjam