Onze Lieve Vrouw Over de Dijle

ex Palmzondag website

Eens leefde, in een stad aan de Dijle, een rupsje. Een kerkelijk beestje. Dat zo graag eens Palmpasen wilde meevieren, liefst in de Onze Lieve Vrouwe o/d Dijle, de mooiste van de acht kerken die de stad rijk was. Hoopvol nestelde het zich op de groene bladen van de Mechelse buxus en at, in vrome afwachting, zijn buikje rond. En toen, ja toen, kondigde De Goede Week zich aan. De voorbereidingen begonnen. Maar in de kerken van de stad, ook in de Onze Lieve Vrouwe, heerste onrust. Kon Palmpasen dit jaar wel gevierd worden? Tot in de verre omtrek was alleen mottige Buxus te bekennen. De familie rups had er zijn intrek genomen. Het was duidelijk: alleen een wonder kon nog uitkomst brengen. En een wonder geschiedde. Op de ochtend van Palmpasen werden van Leest en overal vandaan, manden vol groene buxustakken de Dijlekerk binnen gedragen. Nog nooit waren er zoveel geweest. Ook Leliëndaal kon ervan meegenieten. Alleen het kleine rupsje, ja, dat moest op zijn gelovige honger blijven…   

Mirjam