Onze Lieve Vrouw Over de Dijle

F4550a06

Op het feest van Maria Lichtmis kwamen de kinderen en ouders van nevendienst, eerste communie en vormsel, en ook de ouders en gedoopte kindjes van het voorbije jaar, in de kerk van O.L. Vrouw o/d Dijle samen. Zij waren met alle aanwezigen verbonden door het Licht dat ons inspireert. Juliaan, Zuster Ann en Caroline gingen voor in een viering die bezocht werd door velen, met daaronder tientallen kinderen en jongeren die het Licht letterlijk én figuurlijk ronddeelden.

Bij de homilie gaven enkele ouders een bijzonder inspirerend getuigenis: Bram sprak als eerste communie-ouder: “Onze dochters Anna en Lotte doen dit jaar hun eerste communie: een feestelijke gebeurtenis, om te vieren dat ze alweer zoveel groter mochten worden.

Het kon ook een lentefeest zijn. Want misschien geven ze later God maar een bescheiden plaats in hun leven. Wij ouders hebben voor onszelf die keuze al gemaakt: wij zijn niet de meest gelovige mensen. Maar we geloven wel dat de verhalen en de waarden die wij meekregen van onze christelijke opvoeding ook diegene zijn waar we Anna en Lotte mee op pad willen sturen. Wij willen dat ze zorg dragen voor elkaar, respect hebben voor zichzelf en voor wie anders is, eerlijk delen, niet te snel oordelen en kunnen vergeven. Elke dag, thuis, op school, onderweg. Wij willen dat ze elke dag opstaan met het geloof dat de wereld een beetje beter kan zijn en dat ze daar zelf mee aan kunnen werken. Wij willen dat ze zich deel voelen van een gemeenschap die dat samen beleeft naar het voorbeeld van Jezus.”

Dirk zei als ouder van twee vormelingen: “In deze ruimte komen mensen al vele eeuwen samen. Om te zingen, te bidden, te vieren, om lief en leed met elkaar te delen. Ik vind dat zeer waardevol: een plaats waar mensen elkaar kunnen ontmoeten. Het doet er niet toe wie je bent, je krijgt telkens opnieuw kansen om met anderen op weg te gaan. Toch is het niet vrijblijvend: je engageert je om samen op weg te gaan. Sterker nog: je stelt je ten dienste van de anderen. En je krijgt er zoveel voor terug! Graag neem ik mijn dochters mee in dat verhaal. Samen werken en bouwen aan onze toekomst. Durven geloven dat het anders kan. Het gebeurt in de jeugdbeweging, op onze school, maar zeker ook hier als lid van het koor en in deze geloofsgemeenschap. In deze viering durf ik dit uitspreken. Zoals wel meerdere Vlamingen ben ik op dat vlak niet het meest spraakzame type. Eerder een doener dus. Toch hoop ik zo te tonen waarvoor ik als ouder en als mens sta. Een voorbeeld te zijn, ook al besef ik dat ik daarin niet altijd slaag. Maar ten minste proberen het beste van mezelf te geven en zo mijn kinderen te inspireren, te motiveren om dat ook te doen. Om zo mijn, om zo ons deeltje bij te dragen aan de droom die meer dan 2000 jaar geleden geformuleerd werd.”

Tenslotte getuigde Kathleen met haar man als ouders van twee dopelingen. Zij vertelde hoe haar geloof door het huwelijk met haar man, en de komst van haar kinderen, werd versterkt. Zij heeft gekozen voor onze gemeenschap waarin jong en oud samenkomen om hun geloof te beleven. Met die getuigenissen werd het een inspirerende viering, die door allen werd meegevierd in een volle kerk.

DSC 5209 - kopie