Onze Lieve Vrouw Over de Dijle

Samen met meer dan honderd kinderen en hun ouders vierden we op zondag 31 januari in Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle het Licht. Het verhaal van de vier kaarsen (Vrede, Geloof, Liefde en Hoop) leidde de viering in: zonder hoop kunnen vrede, geloof en liefde uitdoven. Na de lezing werden de kaarsen gezegend door voorganger Jef en gaven de kinderen het licht door aan hun ouders. Het evangelie vertelde over de opdracht van Jezus in de tempel: de oude Simeon ziet toekomst in het kind Jezus.

Drie ouders getuigen In de homilie getuigden drie ouders op krachtige wijze hoe ze hun geloof, hoop en liefde aan hun kinderen willen doorgeven: Robby en Karen lieten hun dochtertje Erika al een tijdje geleden dopen. Bij monde van Robby getuigden zich gelukkige ouders te mogen voelen. “De doop is voor ons een manier om God te danken voor het nieuwe leven en ons dochtertje op een feestelijke manier welkom te heten in de wereld, in de gemeenschap van christenen.” Ze willen aan hun dochtertje doen aanvoelen wat voor hen echt belangrijk is en ze rekenen op ons allemaal om samen met hen op weg te gaan. “We nemen haar op zondag geregeld mee naar de kerk. Voorlopig is ze vooral onder de indruk van de mooie muziek en de andere mensen. Maar binnenkort, als de waarom-fase begint, zullen we in alle eenvoud uitleggen waarom mama en papa op zondag mee vieren, en soms een kaarsje komen branden.”

Annemie vertelde hoe zij met Jona wil deelnemen aan onze zondagse bijeenkomsten waarin wij Jezus herdenken die tot op vandaag voor ons allemaal een inspiratiebron kan zijn om liefdevol met iedereen samen te leven. “Voor mij is het belangrijk dat mijn zoon zich deel voelt van deze warme, liefdevolle en openhartige geloofsgemeenschap. Om er troost te vinden, als hij verdrietig of bang is. Om zich te sterken in zijn geloof, als hij twijfelt of wankelt. Maar ook om te delen in zijn vreugde als hij gelukkig is of overvloed heeft. Om zelf een steun te zijn voor anderen als die het moeilijk hebben. (…). Jona vindt de nevendiensten geweldig. En zo voelen wij ons, klein en groot, hier in deze gemeenschap, verbonden met elkaar in de universele goddelijke liefde.”

Virginie getuigde hoe hun dochter Aline “ bewust gekozen heeft om haar vormsel te doen. (…) Als ouder steun je je kind en ben je haar nabij. Voor mij is dit ook een kans om me weer meer in spiritualiteit en het christelijk geloof te verdiepen. In die mate, dat ik me ook opgaf als catechiste om de kinderen te begeleiden in de voorbereiding naar hun vormsel toe. Niet omdat ik alle antwoorden heb en de kinderen de les wil spellen. In tegendeel. Wel omdat het in deze tijd goed is om vragen te stellen. Om te luisteren. Er is bij velen, ook bij jongeren, een grote spirituele nood aan zingeving. Aan morele houvast. Aan verbondenheid. Die verbondenheid hopen we te vinden door samen dit traject te doorlopen”.

In de geest van geloof, vrede, liefde en hoop werden Olivier en Alexander in de viering gedoopt en deelden we samen brood en wijn. De bijgaande fotomontage van Johan Lenaerts vertelt ons over deze “jeugdige” viering. Heel veel dank aan allen die ze hebben mogelijk gemaakt.