Wie je ook bent, vanwaar je ook komt, hoe je ook gelooft, in onze kerk vind je een aantal eilanden waar hedendaagse kunst en erfgoed, met focus op spiritualiteit en met prikkeling van onze zintuigen, hand in hand gaan.

Foto: Reflectie glasramen – copyright Bert De Leenheer

Elk eiland prikkelt één van onze zintuigen die immers de meest directe toegangspoort zijn tot een meer dan gewone ervaring. Verschillende levensaspecten krijgen er vorm en verzamelen we onder de uitnodigende titel “Vier het leven/Leven”. Tal van kunstvormen (textiel, schilderkunst, meubelkunst, mixed media, metaal…) gaan er in dialoog met het historisch erfgoed en brengen ons bij wat ons ten diepste inspireert, beweegt, …


EEN DIVERSITEIT AAN EILANDEN…

Elk eiland omarmt een aspect gegrepen uit het leven: groeien, kwetsbaar zijn, vieren, zich herinneren, liefhebben, danken, … Een aantal ervan vallen samen met de sacramenten. Zo omhelzen we ook de verschillende lagen van onze gemeenschap.

Als eerste stap vertrokken we vanuit de kerkruimte: overtollige objecten werden opgeruimd, een aantal historische elementen werden verhuisd, … een proces dat niet overhaast kon gebeuren.


EILAND “welkom”: als je de kerk binnenwandelt, word je in het portaal begroet met VREDE in meerdere talen. En eens in de kerk lees je rond de achterste zuilen onze zeven uitgangspunten, het DNA van onze gemeenschap. Op glazen designtafels vind je folders, op zondag worden kerkgangers er hartelijk verwelkomd. Een videoscherm naast de onthaalbalie brengt actuele info over onze gemeenschap.


EILAND “vieren” ligt rond het altaar. “Ichthus” en de vis, gebeiteld in het massieve arduinen altaar uit de jaren ’60, kregen een verguld laagje. Een beige-gouden kazuifel, ontwerp van de jonge Franse kunstenaar Nicolas Stolarczyk, vormt één geheel met het altaar. Links en rechts staan drie goudkleurige ambo’s van de hand van de Mechelaar Bart Callebaut: één voor het evangelie, één voor de gebeden én ééntje op kinderemaat met kinderbijbel.

EILAND “groeien”: achteraan links vind je de doopkapel, sober gevuld met een doopvont uit de voormalige St. Lambertskerk in Muizen, een doopkaars, een effatagebed en doopschelpen. Rechts ervan worden de jongere kinderen onthaald bij hun arkboot en de groteren bij Theofiel. Regenboogkleuren zijn alom te vinden en onderlijnen de band tussen God en ons.

EILAND “stilstaan”: achteraan links en rechts kregen de twee monumentale Onze Lieve Vrouwen een meer zinvolle plek. Onze-Lieve-Vrouw-van-Zon vormt met de doopkapel één geheel bij doopsels, en Onze-Lieve_Vrouw-van-zeven-weeën nodigt je uit om stil te staan, om te verwijlen, om troost te vinden.  Ook daar kan je hedendaagse accenten vinden: porseleinen bloemen door de Mechelse Elise Dethier en een kaarsenensemble door de Amerikaan Matthew Weatherley. De gekleurde zitjes verwijzen naar de hoofdtoon in de moderne glasramen.

EILAND “her-IN-neren”: in de grafkapel, in de linker zijbeuk, vind je een zithoek met een verstilde combinatie van een 18de-eeuwse liggende Christus, een hedendaagse lichtbundel van Enzo Cattelani en een quote van Kristien Verellen. In de biechtstoel kan je op art deco kandelaars een intentie prikken, kruisjes en kaarsen van de overledenen van onze gemeenschap krijgen er ook een plek. Zo willen we hoop willen geven aan wie iemand of iets verloor. De voorbije tijd is gebleken hoe graag bezoekers van overal ter wereld een woordje, een intentie, een tekening achterlaten.

De andere eilanden vind je terug in de kooromgang.

EILAND “Liefhebben” links in kooromgang : een biechtstoel toont een ongewone aankleding: een stroom van rode draden uitlopend op een schelp, een creatie van Obed Vleugels, een Mechelse kunstenaar. Drie verticale rode draden wijzen naar God, Jezus en de ‘goede’ Geest, die één en al Liefde zijn. Rood staat voor de Liefde. De horizontale draden staan voor verbinding tussen ons, mensen. De draden en schelpen herinneren aan het kinderspel van “telefoneren met een draad en twee bekertjes”. Subtiel luisteren in een schelp staat hier synoniem voor liefdevol omgaan met mekaar. De vele schelpen zijn ook een knipoog naar deze op Rubens’ triptiek, een paar stappen hier vandaan.

EILAND “Veerkracht”: de komende tijd zal hier een klein, maar heel sprekend bronzen beeldje te vinden zijn van Agnes Pas.

EILAND “Inkeer”: Cristina Almodovar, een internationaal erkende kunstenares uit Madrid, verrijkte ons project met deze vergulde metalen twijg met wortel.

Kijk in de wortel

Daar zul je het ware licht vinden

En sta opnieuw op

Deze haiku raakt in een paar woorden de kern van “Inkeer”.

Het uitgangspunt is de biechtstoel zelf waar je stilstaat bij je wortels om jezelf te begrijpen, om van daaruit te groeien en iemand anders te worden.Zo groei je van het verborgene naar het zichtbare. Cristina maakt altijd verbinding met de natuur op een meditatieve manier die naar binnen gaat, naar haar wortels. Een tak is als het echte leven. Ze herschept wat door de schepping gecreëerd is. Ijzer is gerelateerd aan kracht en bladgoud verwijst naar de waarde van inkeer. Goud is bovendien licht. Hier zitten is een moeilijk moment, maar wel een gouden moment.

EILAND “Kwetsbaar zijn”: redden en reddingsdekens staan centraal in de kapel van de Verloren Zoon. Er zijn de facsimile “Hang over” van Luc Dondeyne en het reddingsdeken van Trees Driesens, textielkunstenares. Zij vertrok vanuit haar vorige job waar ze in contact kwam met vluchtelingen. De “gouden” wikkels van champagne, cava en prosecco, uiteindelijk “verloren, herbruikte” materialen, doen denken aan het contrast tussen de rijkdom van de reddende landen en de vluchtelingen die hun bezit moeten achterlaten en o zo kwetsbaar zijn.  Dit kunstwerk knoopt aan bij de 16de-eeuwse muurschildering van de Verloren Zoon in deze koorkapel. Dit bijbels verhaal lees je door te starten bij letter A links boven: risico nemen, je thuis verlaten, vluchten en terug thuis komen en hartelijk door de Vader verwelkomd worden.

Dank aan Space for Grace, aan studio Sofie Lachaert en aan Bert Daelemans s.j.

Tekst: An Volckaert