Het gebeurt dat mensen zich laten omscholen. Ze kiezen voor een ander beroep of ze worden gevraagd voor een ander beroep. In de zomer hier in de kerk een koppel getrouwd. De man is kinisetherapeut en hij wordt tuinaanlegger en tuinverzorger.
Ik heb het eens opgezocht. In Vlaanderen laat men zich het vaakst omscholen tot hardnekkige knelpuntberoepen, voornamelijk binnen de zorg, techniek, IT, bouw en zakelijke dienstverlening. De Vlaamse Dienst voor Arbeidsbemiddeling en Beroepsopleiding (VDAB) begeleidt geïnteresseerden op hun traject naar een carrièreswitch.
In het evangelie is het niet de VDAB, maar Jezus zelf die een aantal vissers aan het meer van Genesareth tot omscholing uitnodigt: Simon, Jakobus, Johannes. Ze mogen mensen gaan vangen in plaats van vissen. “Mensen vangen” klinkt negatief. Maar hier wordt bedoeld dat ze mét Jezus mensen mogen bijeenbrengen. Er zijn werkkrachten nodig om te bouwen aan een andere wereld. De nieuwe wereld van God, in evangelisch jargon het Koninkrijk van God genoemd.
Vissers van vissen worden omgeschoold tot vissers van mensen. Leuk gevonden van Jezus. Maar hoe jong of hoe oud we zijn, of we op school zitten, studeren of werken en welk beroep we ook uitoefenen, de uitnodiging van Jezus geldt voor ieder van ons. De uitnodiging tot omscholing.
Wanneer we bijvoorbeeld catechese gaan volgen of de kinderen catechese laten volgen in voorbereiding van hun eerste communie of hun vormsel. Het eerste wat we mogen doen, als ouders bovenal, dat is met Jezus naar dieper water varen. Ik kan begrijpen dat jonge gezinnen niet voortdurend bezig zijn met “het geloof”. Maar een communie of een vormsel mag een prima gelegenheid zijn om opnieuw uitdrukkelijker aan te pikken met een geloofsgemeenschap als deze, Onze-Lieve-Vrouw over de Dijle, waar we zondag na zondag proberen naar dieper water te varen, naar evangelisch water. Om inderdaad de diepere zin van het leven op het spoor te komen. Wat ons betreft, is Jezus daarin onze stuurman, onze kapitein.
Als we het evangelie mogen geloven gaat de vangst, de opbrengst fenomenaal zijn. De netten gaan net niet scheuren. ’t Is te zeggen, als we met Jezus naar het diepere varen, dan kunnen er bijzondere dingen gebeuren die aan ons leven zin geven, die ons leven verrijken – niet in materiële zin, die ons leven de overvloed van God doen kennen, overvloed van liefde. Netten vol vis, tot daaraan toe. Maar een gemeenschap van mensen die zich tot liefde durven laten omscholen, dat is waar het eigenlijk over gaat.
We moeten er iets voor over hebben, dat wel. De vissers trokken de boten aan land. Ze lieten alles achter en gingen met Jezus mee.
Het hoeft niet zo radicaal. Maar het heeft wel consequenties als we Jezus volgen in het leven van elke dag. We gaan avonturen tegemoet, het gaat moeite kosten, maar we gaan er gelukkig bij worden.