Beste parochianen,
Voor we deze viering afsluiten, willen we graag stilstaan bij twee heel bijzondere gezichten uit onze gemeenschap. Als we Heidi zeggen, zeggen we Frans. En als we Frans zeggen, zeggen we Heidi. Samen vieren ze vandaag een ongelooflijk dubbeljubileum: Frans is al 80 jaar verweven met onze parochie, en Heidi al 64 jaar.
Als je dat omrekent in eucharistievieringen, kom je uit op het duizelingwekkende aantal van ruim 8.600 missen. 8.600 keer meezingen, mee vormgeven en mee vieren hier in de Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle. Dat is ronduit indrukwekkend.
Frans begon al in 1945 als zevenjarige bij het knapenkoor. Hij zong in het mannenkoor, hielp mee met de gezinscatechese, zocht sponsoring voor concertreizen en zingt vandaag de dag nog altijd trouw mee met Koralis – tegenwoordig weliswaar meestal al zittend, omdat de jaren stilaan beginnen te wegen.
En waar Frans was, was Heidi. Al in 1962 werd ze ingeschakeld om honderden boterhammen te smeren voor de koorkas. Ze werd kampleidster, deed de logistiek, waste de alben van de priesters en hielp de sacristie opruimen. Daarbij deed ze trouwens een historische ontdekking: een hele verzameling zoutvaatjes. Frans wist het mysterie te ontrafelen: dat zout werd vroeger bij het doopsel op de tong van de baby’s gelegd, wat steevast tot het nodige gekrijs leidde.
Later hielp Heidi ook mee bij de uitvaarten. Frans vertelde onlangs al lachend dat hij toen eindelijk rustig naar zijn favoriete documentaires over Wereldoorlog II kon kijken. Totdat hij natuurlijk zélf werd ingeschakeld bij de uitvaarten, en het gedaan was met de rust.
Ook hun vier kinderen en de kleinkinderen vonden hun weg in onze gemeenschap, bij het koor en in De Ark. Heidi zorgde er na een stevige zaterdagavondrepetitie persoonlijk voor dat de kinderen zondagochtend weer op tijd in de kerkbanken zaten.
Frans denkt met veel humor terug aan de tijd dat de mannen van het koor tijdens de preek stiekem via een trapje boven het orgel naar buiten glipten om een sigaretje te roken. Soms duurde dat net iets te lang, waardoor de deken het Credo noodgedwongen zónder koor moest inzetten.
Beste Heidi en Frans, jullie vatten onze gemeenschap prachtig samen in vier woorden: “Open huis voor iedereen”. Maar vandaag vullen wij dat aan met drie andere woorden: “Dank jullie wel”.
Dank voor jullie hemelsbrede engagement, jullie helpende handen, jullie zang en jullie gulle lach. Jullie wensen de parochie toe dat er in de toekomst mensen opstaan om jullie fakkel over te nemen. Wij wensen jullie op onze beurt toe dat jullie nog vele mooie jaren deel mogen uitmaken van ons open huis.
Om die dankbaarheid kracht bij te zetten, hebben we voor jullie allebei een kleurrijk boeket bloemen en iets heerlijk zoets meegebracht om van te genieten.
Een welverdiend en warm applaus voor Heidi en Frans!
Deze dankwoorden sprak Guido Knops uit namens de geloofsgemeenschap na de Dankviering op 28 juni 2026.
Foto’s in de kerk: Bert de Leenheer – de andere foto’s komen uit het archief van Frans Teughels
Het dubbelinterview van An Volckaert met Frans en Heidi kan je hier lezen.