Aan de westelijke rand van Hombeek wonen Maries Robijns en Roger Van Hoof.
Daar spraken wij over hun jarenlange inzet voor de parochie en later de gemeenschap van Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle. Aanleiding van ons gesprek is dat Roger en Maries hebben besloten niet langer mee te doen aan de verzorging van het maandelijkse ‘praatje na de viering’. Dat voor onze gemeenschap belangrijke ontmoetingsmoment is vijftien jaar geleden gestart op initiatief van Maries. De huidige ploeg onder de leiding van Luc De Munter zet de traditie voort. Maries wilde de leden van onze parochiegemeenschap een plek geven waar ze een praatje konden maken, niet alleen met elkaar doch vooral met toevallige passanten en ‘nieuwkomers’.
Reden om even dieper in te gaan op de engagementen die Maries en Roger in de loop van de jaren in onze parochiegemeenschap hebben opgenomen.
In 1983 keerden zij vanuit het Brusselse met hun drie kinderen terug naar de geboorteplek van Maries: Hombeek. Maries werd eerst actief in de lokale parochiegemeenschap St.-Martinus. In de plaatselijke parochieschool startte zij met enkele enthousiaste ouders een oudercomité en later werd ze er ook voorzitter van het schoolbestuur. In de St.-Martinus parochie zelf werd ze snel ingeschakeld in de catechese en dit heeft ze ongeveer tien jaar gedaan.
Roger: koorzang en méér
Roger zocht in Mechelen een organisatie waar hij zijn hobby – ‘zingen in een koor’ – verder kon beoefenen. Zo kwam hij in contact met Urbain Van Asch, toenmalig dirigent van het Onze-Lieve-Vrouwkoor. Na een gesprek met pastoor Bob Peeraer, die hem duidelijk maakte dat hij als lid van het Onze-Lieve-Vrouwkoor ook de zondagsvieringen moest bijwonen, werd hij aanvaard als koorlid. Intussen vergezelde Maries Roger ook bij activiteiten van het Onze-Lieve-Vrouwkoor zoals bij de jaarlijkse koorkampen waar zij samen met hun kinderen aan deelnamen. In de keukenploeg en als arts zorgden ze beiden voor het lichamelijk welzijn van de kampgangers. Hieraan hebben ze zeer mooie herinneringen en vele vrienden overgehouden.
Na enkele jaren (in de jaren negentig) vroeg Bob Peeraer Roger om voorzitter te worden van het koor. Het waren zeer boeiende jaren: talrijke binnenlandse en buitenlandse koorconcerten, musicals door het kinderkoor onder leiding van Tinneke Vander Weyden, enkele TV-missen en meerdere radiomissen. Dit alles dank zij een enthousiaste Raad van Bestuur samen met bekwame dirigenten (eerst Urbain Van Asch en later Kristel Verpoten). Minpunten waren: de onregelmatige aanwezigheden tijdens de repetities en de dalende aanwezigheid tijdens de zondagsmissen. Omstreeks 2010 werd Roger opgevolgd als voorzitter door Wim Vermost. Intussen is het koor gesplitst in een kerkkoor (Koralis) en een concertkoor (Vokalis).
Maries: diaconie en liturgie
Door de toenemende contacten met de parochiegemeenschap van Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle besloot Maries zich er begin jaren negentig ook te engageren. Ze werd lid van de pastorale ploeg en, na het overlijden van Tony Callaerts, voorzitter ad interim. Zowel Maries als Roger waren dus niet bang om als voorzitter verantwoordelijkheid op te nemen. Ze hadden echter ook geen probleem om die verantwoordelijkheid door te geven aan een opvolger. Voor Maries werd dat Guido Knops.
Zij was intussen ook via Leo Van Haelen actief geworden in onze diaconie. Later zorgde zij samen met Annemie Geens, Lieve Van Dyck, enkele andere dames en jongeren zoals Ruben Boon en Selim Dirlik, dat de acties voor Welzijnszorg en Broederlijk Delen in de advents- en vastentijd op elke zondagsviering de nodige aandacht kregen. Dat doet Maries nog steeds, wat minder intensief, nu met zuster Ann, Martine en Gerda. Tijdens een diaconale opleiding maakte ze kennis met Bernard Defossez, voorzitter van De Lage Drempel, een organisatie waar mensen in kansarmoede terecht kunnen. Gedurende ongeveer veertien jaar was ze er vrijwilliger, waarvan acht jaar als voorzitter.
Na een opleiding aan het Hoger Instituut voor Godsdienstwetenschappen in Koekelberg vroeg Bob haar begin 2000 deel te nemen aan de liturgische ploeg. Dit was voor haar een zeer boeiende periode waar ze de kans kreeg om samen met de priesters-voorgangers vrijmoedig, met respect voor ieders eigenheid, van gedachten te wisselen rond de lezingen van de vieringen. Ze kreeg er de vrijheid om soms ook de homilie te verzorgen.
Maries koestert de prachtige momenten die ze beleefde in de samenwerking met zovele fijne mensen waarvan sommige echte (in lief en leed) vrienden zijn geworden. Roger doet het voor de gemeenschap en de vele vrienden en kennissen die hij bij ons heeft leren kennen.
Roger blijft zingen, niet langer bij Vokalis maar bij Koralis, dat onze vieringen opluistert. Hij is ook bezig met de verdere digitalisering van de koorpartituren. Een monnikenwerk, begonnen tijdens zijn voorzitterschap, waardoor nu reeds ongeveer 3000 (!) partituren via Dropbox en een Excelformaat in PDF-vorm beschikbaar zijn voor dirigenten en begeleiders.
Gevraagd naar hun motivatie om dit alles te doen geven Maries en Roger verschillende antwoorden. Maries vertrekt vanuit een christelijke inspiratie; zij koestert de prachtige momenten die ze beleefde in de samenwerking met zovele fijne mensen waarvan sommige echte (in lief en leed) vrienden zijn geworden. Roger doet het voor de gemeenschap en de vele vrienden en kennissen die hij bij ons heeft leren kennen. Wij rekenen ons daar graag onder en wensen hun beiden, met veel dank, nog een gouden tijd toe in onze gemeenschap ‘over-de-Dijle’!
Foto (Roger en Maries) en tekst: Rogier