Het waren in onze geloofsgemeenschap intense vieringen van Goede Week. De paasviering reikte ons, in deze tijd van crisissen en oorlogen, een hoopvol perspectief!
Muziek speelde, zoals steeds, een essentiële rol in het vieren en de beleving van deze Goede Week en Pasen. Muziek ten dienste van het Woord, verdiept, spreekt aan en versterkt de vieringen.
De hele week zong Vokalis prachtig, onder leiding van Jeroen Keymeulen en speelde Wieland Claes begeesterend op het orgel.
Met Witte Donderdag kwamen we samen met alle gemeenschappen van de Lieve-Vrouweparochie, zoals Jezus en zijn leerlingen, aan de vooravond van zijn lijden en sterven. Ze vierden het Paasfeest zoals zoveel generaties voor hen hadden gedaan. Ook wij staken de Menora aan. In het jodendom en het christendom is dit het symbool van Gods eeuwige aanwezigheid, het Goddelijk licht. Een feest van warmte, hoop en verbondenheid!
12 mensen, vanuit de verschillende gemeenschappen, zaten samen met pastoor Jan rond de tafel en wij schaarden er ons omheen om te gedenken hoe Jezus zijn leven geeft en deelt: “Blijf dit doen om mij te gedenken”.
Op Goede Vrijdag zaten we samen op het hoogkoor, met woord en lied, in stilte en bezinning, om hulde te brengen aan Jezus van Nazareth: vervolgd, verraden, veroordeeld, gedood, omdat Hij voorrang gaf aan de mens boven de sabbat.
Wij waren samen om nooit te vergeten dat de Gekruisigde in ons midden is.
Wij waren samen in ons verlangen naar uitzicht op een gedeelde en meer rechtvaardige wereld, zonder oorlog en geweld:
“Zoek niet naar Mijn graf,
want dat zal je niet vinden.
Mijn handen zijn nu de handen van hen
die blijven breken en delen: uw handen.
Mijn stem roept in de stem van hen
die oproepen tot vrede en verzoening: uw stem.
Mijn droom leeft voort bij de zieners,
die het visioen open houden
van een hoopvolle toekomst: uw droom.
En weet… dat ik pas sterf
als jullie alle moed opgeven.”
Op zaterdag kwamen we in de paaswake opnieuw samen met de geloofsgemeenschappen van de Lieve-Vrouweparochie bij vuur, licht en water.
De paaskaarsen van de verschillende gemeenschappen werden ontstoken aan hetzelfde vuur.
We luisterden naar de verhalen van schepping en bevrijding en gingen vanuit het donker op weg naar het licht, naar de belofte van nabijheid: ‘Ik zal er zijn’.
We hernieuwden ook onze doopbelofte:
“Wij geloven dat uw liefde in Jezus Christus
tastbaar aanwezig kwam in deze wereld
om ons de weg te tonen van liefde en gerechtigheid.
Wij geloven dat uw Geest ons altijd opnieuw
inspireert en oproept om een liefdevolle gemeenschap te stichten.
Daarom beloven wij:
uw Naam hoog te houden in onze zoekende wereld.
De boodschap van Jezus met hart en verstand door te geven,
zorgzaam om te gaan met wie gekwetst en weerloos is,
samen te bouwen aan een gemeenschap gedragen door uw Geest.”
En zo werd het Pasen, feest van opstanding, hoop en leven! Zolang mensen geloven in dit verhaal van opstanding, van her-leven en zich toevertrouwen aan wie tot leven wekt, heeft de dood niet het laatste woord. Het deed deugd met velen Pasen te vieren!
De vieringen van Goede Week en Pasen waren mogelijk door de grote inzet van velen. Hiervoor zijn we uitermate dankbaar!
Tekst: Guido Knops
Foto’s: Bert Cluytens (Witte Donderdag), Bert de Leenheer (Goede Vrijdag en Pasen), Peter Goossens (Paaswake)