Na de zondagsviering van 15 maart hadden onze vormelingen catechese op zondag. Ze volgden een volledige viering en hadden voor één keer geen nevendienst. Zoals Chantal al zei in de afkondiging was het Rubensjaar een mooi uitgangspunt om te kiezen voor het evangelie van de wonderbare visvangst (Johannes 21, 1-14). Het bekende schilderij met zijn verschillende panelen heeft een mooi plaatsje in onze kerk gekregen.
Onze vormelingen en hun ouders werden verwacht bij dit schilderij van waar het evangelie werd voorgelezen door zuster Ann met een rolverdeling van Jezus, Petrus en Johannes voor de catechisten. Jezus verscheen in het verhaal voor de derde keer aan de leerlingen sinds Hij verrezen is. De leerlingen namen terug hun oude dagdagelijkse bezigheden op en gingen op visvangst tijdens de nacht. Ze vingen echter geen vis en Jezus die aan de oever was, vroeg hen om hun netten over de andere boeg te gooien. En wonderwel kwamen ze toen terug met overvolle netten.
Daarna verhuisde iedereen naar het hoogkoor waar een Powerpoint meer duiding gaf bij het evangelie en waar enkele moeilijke woorden zoals “Ichtus” werden verklaard. Verschillende invalshoeken werden er belicht. Je had de boot, de oever, het net en het ontbijt, voor elk van deze was er een werkwinkel opgezet, verspreid over de kerk. Mama, papa en vormeling gingen naar de werkwinkel die hen het meest aansprak. Een catechist gaf er meer achtergrond en stelde pertinente vragen zoals “Jezus staat aan de oever, wat roept Hij naar jou?”
Bij de boot vroegen we ons af wanneer we soms moedeloos worden, ook al werken we hard. De oever stond symbool voor het trekken van de aandacht van Jezus: wanneer trekt Jezus vandaag mijn aandacht ? Het lege visnet wil ons zeggen dat we het op een andere manier moeten proberen, terug kracht moeten vinden zonder op te geven. En het ontbijt doet ons denken aan het breken en delen van het brood tijdens het laatste avondmaal en telkens weer in de eucharistie.
Er was ook een doorlopend atelier waar je de handen uit de mouwen kon steken door een visnet te knopen. Iedereen van de gemeenschap kan trouwens tot begin mei het net vervolledigen met een eigen knoop. Een extra opdracht was er nog bij zuster Ann aan het altaar. De vormelingen schreven op een papieren visje het antwoord op de vraag: “Hier wil ik mijn net uitgooien. Wat betekent het voor mij om leerling van Jezus te zijn?
Afsluiten deden we met een korte reactie vanuit elk groepje en met het vormsellied “We gaan weer verder vol van hoop”. Het werd zondagmiddag en al onze visjes waren uitgegooid.
Tekst: Wim Daelemans
Foto’s: Annemarie Moerman en Chantal Van Huffel