De laatste avond op het koorkamp in Vielsalm: de takken gestapeld in de vorm van een zeilschip werden langzaam verteerd door de vlammen, gensters schoten omhoog naar de donkere hemel. De verschillende groepen brachten originele toneeltjes en aangepaste liedjes, bij de leiding vergezeld van een spetterende choreografie. Het spannende rode draad-avontuur kende een verrassende ontknoping. De laatste avond werd met een stemmig kampvuur afgesloten, waarop eenieder moe maar vervuld van vriendschap, spelplezier en gezonde buitenlucht huiswaarts kon keren. Een heerlijk koorkamp achter de rug.
Het begon tien dagen eerder, met het opstellen van de tenten op het terrein van Mauvaises Pierres, een boerderij bovenop een heuvel, omringd door vlakke, weidse velden en sparrenbossen. Door een kleine overlap met de vorige groep was er geen voorkamp en moesten leiding, seniors en keuken vroeg uit de veren om de camion te laden en het kamp voor te bereiden, wat door de inzet van velen voorspoedig verliep. De andere groepen –speelvogels, bengels en juniors– konden bij hun aankomst onmiddellijk hun bagage ontvouwen en starten met de eerste activiteiten.
Zingen, dansen en eten
Doorheen het kamp werd er gewandeld en gezongen, gespeeld, geknutseld, gebabbeld en gedanst dat het een lieve lust was. De enthousiaste leidingploeg, met Nina en Merel als hoofdleiding, had een gevarieerd programma in elkaar gebokst. Op de ochtendformatie zongen we het kamplied –een echte meezinger!– en dansten we een ogenschijnlijk ingewikkelde maar heel plezierige kampdans, beiden met het thema ‘diep in de zee’. Op diezelfde formatie werden we ook ondergedompeld in de avonturen van kapitein Cornelius op het schip de Misandria. En dan was er natuurlijk ook de gezamenlijke avond, de misviering onder leiding van Anton, de barbecue en nog veel meer.
Over barbecue gesproken, met een hongerige maag kan er niet gespeeld worden, maar geen nood: een uitgebreid keukenteam deed er alles aan om lekkere en voedzame gerechten voor te schotelen. Onder leiding van keukenchefs Elke en Marijke werden smakelijke maaltijden geserveerd: vol-au-vent, spaghetti, vissticks met puree, enzoverder. Klassiekers, maar met net dat tikkeltje extra. Culinaire hoogstandjes als het ware.
Regen
Helaas gooide het weer soms roet in het eten. Al zouden we Vielsalm 2025 niet bestempelen als een regenkamp, er vielen wel wat liters water uit de lucht. Gelukkig werden de vlagen afgewisseld met streepjes zon en droogde de wind het veld, de tenten en onze kleren snel op.
En net als in de vorige editie kampten we ook dit jaar met wat zieken. Geen virus, maar een bacterie in het water bracht wel wat ongemakken met zich mee. Gelukkig waren we goed voorbereid en verdwenen de symptomen relatief snel, waardoor de situatie snel onder controle was.
We herinneren ons echter vooral de gezellige momenten aan tafel en in de tent, rond het kampvuur en in de schuur, waar we elkaar beter leerden kennen, waar we samen dingen beleefden die nog lang in onze herinneringen zullen blijven nazinderen. Dank aan iedereen die er bij was en dit kamp mogelijk heeft gemaakt!
Tekst: Dirk Letens
Foto’s: Onze-Lieve-Vrouwkoor
Dit artikel is ook opgenomen in het Parochieblad van 20 augustus 2025.