Na de dankviering zijn we met vormelingen, eerste communicanten, hun ouders, broertjes en zusjes naar de basisschool van de Ursulinen getrokken voor een afsluitend spel en een broodjeslunch samen.
Catechist Bruno leidde het stellingenspel. Ouders en kinderen stonden gelijk verdeeld in een vierkant. Bruno nodigde uit om de ogen te sluiten en een grote stap voorwaarts te zetten als we het eens waren met de stelling.
Het begon met onschuldige uitspraken zoals: ‘Ik heb een broer’. Al minder makkelijk was de stelling: ‘Ik kan 24u zonder mijn GSM’. Of de uitspraak: ‘Ik heb al eens iets gestolen’. Bruno nodigde telkens uit om te kijken wie een stap vooruit had gezet en wie niet en of iemand iets wilde delen over zijn keuze.
Nog dichter bij ons vel kwamen stellingen als: ‘Ik vind dat iedereen gelijke kansen verdient’ of ‘Ik heb ooit iets tegen mijn ouders gezegd waar ik nu nog spijt van heb’. Ook uitspraken rond geloof vergen moed om ervoor uit te komen, zoals: ‘Ik voel steun in mijn geloof’ of ‘Ik heb al eens rare reacties gekregen omdat ik kies voor het Vormsel’.
Iemand getuigde hoe zij steun vond in haar geloof toen haar vader stierf als zij 19 jaar was, terwijl een ander vertelde dat zij in een moeilijke periode steun vindt bij familie en goede vrienden en daarvoor God niet nodig heeft. Een ander getuigde dat de keuze om kinderen te laten vormen op onbegrip stuit wegens de misbruikschandalen in de kerk.
Bruno moedigde ouders en vormelingen aan om thuis het gesprek verder te zetten als ze verrast waren over stappen die ze bij elkaar gezien hadden in het spel.
Op de laatste stelling: “Ik heb zin in een broodje en een fris drankje’ zetten iedereen overtuigd en lachend een stap voorwaarts, en daarmee werd de gezellige lunch ingezet, met spontane babbels, dank- en afscheidswoordjes.
Veel dank aan Maarten en zijn helpers om al voor het derde jaar op rij te zorgen voor deze heerlijke afsluiter en voor de ouders die desserts bakten.
Tekst en foto’s: Chantal Van Huffel
Toevoeging: zuster Ann schreef een warm dankwoord voor Chantal en Kristof voor hun jarenlange inzet. De tekst vind je hier.