Na het zware nachtelijke onweer met gevolgen zoals kleine oogjes door slaapgebrek, ondergelopen kelders of garages tot losgerukte struiken en afgebroken takken, was er in onze gemeenschap op deze snikhete (zoveelste hittegolf-)dag een deugddoende dankviering.
Tijdens de viering werd mooi verwoord waarvoor we echt wel dankbaar mogen zijn in ons samen-vieren maar er werd ook al een blik vooruit geworpen naar de toekomst waaraan we samen verder breien.
Na hun eigen nevendienst kwamen de kinderen, die met heel veel waren vandaag, rond het altaar voor het zingen van het Onze Vader. Ook de mensen in de kerk die niet in de kring kwamen staan, reikten mekaar de hand over de middengang heen.
De viering werd afgesloten met een extra dankwoord en een attentie vanuit de gemeenschap voor Chantal en Kristof en voor Frans en Heidi vanwege hun jarenlange inzet in de gemeenschap. Nadien volgde er een receptie waar – bij een drankje – nog kon worden nagepraat.
Toen klonk de bel… de eerste communicanten en vormelingen van dit jaar wisten dat dit het sein was om te vertrekken naar de Basisschool Ursulinen waar voor hen en hun gezin nog een slotmoment te beleven viel.
Terwijl de groep vormelingen met hun ouders en de vormselcatechisten deelnamen aan een ‘stellingenspel’ en de jonge mensen van Pluspunt in de refter druk bezig waren met het bereiden van heerlijke broodjes, speelden de eerste communicanten met hun ouders, broers en zusjes een bordspel aangepast aan het thema van de eerste communieviering ‘EEN PAREL IN GODS HAND’. Er werd gedobbeld, opdrachten werden – vaak onder veel gelach – uitgevoerd en na elke opdracht werd een parel aan een touwtje geregen. Eindresultaat: alle kinderen hadden een armbandje: de eerste communicanten een met de letters van hun voornaam en de broers en zussen eentje met gekleurde parels.
Na het spelen van het bordspel was het hoog tijd om te genieten van de heerlijke, belegde broodjes, frisse drankjes en lekkere taart.
Wat zijn we dankbaar! Dankbaar voor deze mooie dag, dankbaar voor het voorbije jaar, dankbaar voor zoveel mensen die het voorbije jaar (of de voorbije jaren) in onze gemeenschap op ons pad kwamen, dankbaar voor een mooi catechesejaar en dankbaar omdat we de kans krijgen om met z’n allen samen te breien aan een toekomst voor onze gemeenschap waar eenieder zich goed voelt.
Toevoeging: zuster Ann schreef een warm dankwoord voor Chantal en Kristof. De tekst vind je hier.