Onze Lieve Vrouw Over de Dijle

Van Palmzondag tot Paaszondag: de Goede Week is in onze kerk van Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle in Mechelen, zoals elders, een week die met overgave en een grote inzet van velen wordt gevierd. Onze gemeenschap is rijk aan vrijwilligers, en dat blijkt vooral in deze tijd. Al vóór Palmzondag hielden wij op dinsdag de verzoeningsviering samen met de vormelingen 2018 die ons met onbezwaard gemoed de Goede Week liet beginnen.

DSC 0414DSC 0606DSC 0482

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op Palmzondag herdachten wij de intocht van Jezus in Jeruzalem; net als toen brachten we palmtakken aan, teken van hulde en vreugde. De kinderen van de nevendienst kwamen bij het begin van de viering met manden vol palm de kerk binnen; zij werden gezegend door Leo De Weerdt. We waren heel blij zoveel palm bij elkaar te hebben; zelfs speciaal van aan de kust naar Mechelen gebracht.
In deze hebben we ons bezonnen bij enkele fragmenten uit het lijdensverhaal van Jezus:

Palmzondag: 25 maart om 10.00 u.
DSC 9143De zondag voor Pasen roept de laatste week van Jezus’ leven op.
We vieren op palmzondag de intocht van Jezus in Jeruzalem. 
We brengen groene palmtakken mee als teken van hulde en vreugde.
Maar Jezus is geen koning van de macht, geen koning om te heersen.
We willen ons in deze viering bezinnen rond 3 fragmenten uit het lijdensverhaal van Jezus.  Hoe hij omgaat met het lijden, hoe hij zich gedragen weet door God en hoe hij deelt in de solidariteit van het lijden.
We willen ons hiervoor open stellen.
Wie palm (buxus) wil delen, mag die meebrengen voor de viering van Palmzondag.

 

Witte Donderdag: 29 maart om 19.30 u.
DSC 9164Witte Donderdag is in de eerste plaats een avond van herinneren.
Tweeduizend jaar geleden kwamen in Jeruzalem een kleine groep mensen samen, Jezus en zijn leerlingen. Ze gingen  Pesach, het joodse paasfeest vieren, het feest van de bevrijding uit de slavernij van Egypte. Op die avond brak Jezus het brood en deelde brood en wijn met zijn leerlingen.
Brood en wijn: krachtige symbolen tot op vandaag!
Ook wij komen die avond rond de tafel samen om te herinneren waarom die avond zo heel anders is dan alle andere avonden.

 

 

Wij willen ons bezinnen over de tekortkomingen in ons leven en hoe wij een nieuwe start in ons leven kunnen nemen.  Zich bekeren, omkeren is een stap zetten die de kringloop van het kwade doorbreekt.  Een stap van weer aansluiting vinden bij de gemeenschap van  bevrijde mensen.  Deze stappen van solidariteit, van vergeving krijgen en vergeving schenken worden onderstreept en voltooid in het gebaar van je handen te leggen in de handen van de priester.
Ook de vormelingen 2018 nemen deel aan deze verzoeningsviering.
We zijn allen uitgenodigd om er donderdag 22 maart om 19 uur samen aan deel te nemen, op weg naar Pasen.

 

Leven wij echt in duistere tijden?
Ons milieu gaat eraan want wij zijn met velen die de draagkracht van de aarde op de proef stellen. Onze planeet warmt op, fijne stofdeeltjes krijgen een vrije vlucht, eeuwenoud gletsjerijs smelt en doet het niveau van het zeewater stijgen.  Overal ter wereld neemt de ongelijkheid tussen arm en rijk toe: immense rijkdom  in handen  van enkelen en miljoenen sukkelaars die omkomen van ellende.  Waanzinnige oorlogen. Precisie bombardementen die hun doel missen. Vluchtelingenstromen, kindsoldaten, verkochte en verkrachte meisjes. Mensen, wanhopig op zoek naar een plaats om te schuilen.

Dat er zoveel onrecht, honger en geweld in onze wereld zijn is moeilijk te vatten. En dan? Zullen plechtige verklaringen en indrukwekkende beloften het milieu redden? Neen! Mag de zorg voor eigen welvaart belangrijker worden dan hartverwarmende solidariteit? Neen! Gaan we geweld met geweld bestrijden? Mag onverschilligheid ons pantser zijn om rustig te kunnen overleven?  Dat kan toch niet!   

Hoe moet dit verder?  En wat kunnen wij doen ? Ik denk dat we veel kunnen leren bij diegenen die zich niet verzoenen met wat verkeerd loopt, die niet bij de pakken blijven zitten maar wel opstaan en een tegenstroom op gang brengen. Hun soms kleine stappen worden dan stappen van grote betekenis. Zij zijn geweldloos maar radicaal vernieuwend. En … door wat zij doen brengen zij anderen in beweging.

Is Jezus één van hen? Hij is tegen geweld. En hij past die keuze volgehouden toe in zijn manier van leven, ook als hij gearresteerd wordt. “Steek dat zwaard weg”, zegt hij. Maar hij protesteert. In wat hij vertelt, in wat hij doet, in heel zijn manier van omgaan met medemensen is hij in opstand. Tegen  het onrecht dat zich in het samenleven genesteld heeft en waarvan de zwakkeren, de zieken en diegenen die zondaars genoemd worden het slachtoffer zijn. Hij is niet bang de leiders van het volk aan te pakken. De voorschriften die zij opleggen komen zij zelf niet na. Dat verwijt hij hen in niet misverstane woorden. Hij probeert sukkelaars te helpen. Wie een foute keuze gemaakt heeft krijgt van hem een tweede kans. Hij haalt mensen terug binnen in de kring van samen op weg zijn. Ook op de sabbat als dat, volgens de letter van de wet verboden is. Het zijn misschien allemaal maar kleine stappen. Hij brengt een tegenstroom op gang, waarin een mens niet langer leeft voor zichzelf alleen.

Ik denk dat het scheppingsverhaal hem op het goede spoor bracht. ‘Nu gaan wij de mens maken, zegt God, een mens als een beeld van ons, die op ons gelijkt.’ Die zin is zijn uitdaging: hij wil een mens worden die op God gelijkt, die er voor kiest dat God in hem aan het werk kan gaan. Liefdevol met elkaar omgaan, deugddoende genegenheid van de ene mens voor de andere, van het ene volk voor het andere, vredelievend samenleven stelt hij voor als de banden die mensen met elkaar verbinden. Zijn onbaatzuchtige liefde voor uitgerangeerden, zijn niet aflatende bekommernis voor mensen in nood, zijn trouw aan die levenskeuze zijn de geweldloze wapens die de zijne zijn en die hij aan ons voorstelt. Hij voelt zich goedgekeurd door die scheppende God. Hij voelt zich welkom, voelt zich thuis bij Hem. Hij is niet dood en begraven maar hij leeft. Zijn dood was hemelaal niet het ‘einde verhaal’. Hij werd  ontdekt, gezien met de ogen van het hart door diegenen die met hem onderweg waren geweest. Geleidelijk aan groeide vanuit hun gelovige ervaringen de overtuiging dat zij zijn weg konden gaan. En dat deden zij.

Tot op vandaag kan je hem zien opstaan in al diegenen die ervan overtuigd zijn dat liefde het kostbaarste geschenk is dat mensen aan elkaar kunnen geven. Pasen mag ons met de neus op de feiten drukken. We zijn geen machtige hervormers die in handomdraai een droom van een wereld kunnen aanbieden. Neen! Pasen wil ons uitnodigen op te staan uit wat van ons minder goede mensen maakt, wil ons er aan herinneren dat ook wij moeten opstaan. Elke daad van verzet, van opstand  tegen wat onrechtvaardig is, tegen wat mensonterend is kan een klein lichtje doen branden, een opflakkering van hoop zijn. Pasen roept ons op om niet beschaamd te zijn als we maar kleine stappen zetten.

Tegen de stroom in van ‘als ik het maar goed heb’ kunnen wij licht worden voor wie in de miserie zit, brood delen met wie honger hebben,  troostend meeleven met wie verdriet heeft, oprecht vergeven aan wie ons pijn deed, zonder vooroordelen diegenen verwelkomen die hier een plekje onder de zon zoeken om op adem te komen. We kunnen veel meer dan dat! Ieder met zijn of haar talenten. Laten wij elkaar een Pasen toewensen van gekregen en gegeven kansen, van graag zien en graag gezien worden, van nieuw leven. Een ZALIGE feestdag om van te genieten en van na te genieten.

Pasen was laat dit jaar. De lente was overal in volle gang, en op Palmzondag was het zelfs terrasjesweer. In de Goede Week 2017 daalde de temperatuur buiten, maar vonden we warmte bij de vieringen in onze kerk van O.L. Vrouw o/d Dijle. Alles werkte mee om er diep doorleefde momenten van te maken. Onze liturgiegroep had gezorgd voor beklijvende teksten.  De voorgangers Jef en Jan belichtten vaak nieuwe kanten van het Passieverhaal en de Verrijzenis. Dirigent Jeroen Keymeulen leidde ons Koor met  verve naar muzikale toppen,met steun van organist Wannes Vanderhoeven. En veel mensen uit onze gemeenschap deden actief mee, aanzittend bij het avondmaal op Witte Donderdag, getuigend onder de kruisen van Goede Vrijdag, als acoliet of lector, of  -wat minder in het zicht maar niet minder belangrijk- als koster, lid van de Arkgroep (kindernevendienst), bloemendame of verzorger van de koffie op Paaszondag. Ook een bijzonder dank aan Johan voor deze mooie foto's.

DSC 9185

Witte Donderdag: geschaard om het Avondmaal
De viering op de avond van Witte Donderdag was geënt op de Pesachviering, die Jezus op zijn ‘Laatste Avondmaal’ hield met de apostelen. Twaalf leden van onze gemeenschap zaten met pastoor Jan aan de tafel, waarop de symbolen lagen van het joodse Pesachfeest. Naast het ongedesemde brood, de matse, en het lamsbeen, ook het bittere kruid, de mierikswortel, het ei, teken van leven, en de charoset, het ‘metselwerk’ van rozijnen en honing dat herinnert aan de klei waarvan de Joden in Egypte stenen moesten bakken.