Eric denkt met grote dankbaarheid aan de taak die hij heeft mogen vervullen: hij heeft met passie, samen met zijn collega’s van de kerkraad, en met vele vrijwilligers, gewerkt voor onze parochiegemeenschap. Wettelijk heeft de kerkfabriek als taak, te zorgen dat ‘de erediensten in waardige omstandigheden gehouden kunnen worden’. Dat is dus iets ruimer dan het klassieke beeld dat de kerkfabriek alleen het materiële in een parochie beheert.
Eric was tot 2009 de hoogste ambtenaar bij de Vlaamse overheid. Voor een burgerlijk ingenieur lag dat niet voor de hand, maar hij had zijn organisatorisch talent laten zien bij de aanleg van de E19 tussen Mechelen en Antwerpen. Als kabinetschef kwam hij bij wat toen nog de Vlaamse Executieve heette. Daar bouwde Eric een groot netwerk uit dat hij ook na zijn pensioen kon aanspreken. Zo kon mede door hem het Courtin-Bouchéfonds worden ingezet voor de restauratie van het Rubensdrieluik in de Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijlekerk.
Eric werd in 2014 lid, en in september 2018 voorzitter van de kerkfabriek van de nieuw gevormde Lieve-Vrouweparochie. Daarnaast was hij tot eind 2022 voorzitter van het Centraal Kerkbestuur, een gemeenschappelijk aanspreekpunt voor de stad van de toen nog 19 Mechelse kerkfabrieken. Hij nam ook als moderator deel aan het overleg in de economische raad, waarin de kerkfabriek en de stichting parochiale werken samenwerken, zoals recent bij de vernieuwing van het Refugiehuis van Grimbergen.
Ik kijk met grote dankbaarheid terug op mijn werk voor de Mechelse kerken
Eric Stroobants
Herbestemming en onderhoud
In de tien jaar dat Eric betrokken was bij het Mechelse kerkbeheer is er veel gebeurd. Allereerst moesten drie van de zeven kerken die onze parochie omvatte een nieuwe, profane en tegelijk waardige herbestemming vinden: het Heilig Hart aan de Adegemstraat, de Sint-Jozef in Battel en de Sint-Albertus in Muizen. De Sint-Albertuskerk werd verkocht; de Heilig Hartkerk is nu in erfpacht bij de Stad die er het cultuurhuis mARTa opzette; in Battel werd een goede oplossing gevonden door afspraken met het Anker. Tenslotte is de beiaard van de Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijlekerk in erfpacht gegeven aan de Stad, zodat een restauratie mogelijk wordt.
De kerkfabriek beheert nu nog vier kerkgebouwen: de Sint-Amandus in Heffen, de Sint-Niklaas in Leest, de Sint-Lambertus in Muizen en de kerk van Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle. Zij vergen het nodige onderhoud. Zo stonden recent het dak van de Sint-Lambertuskerk, het uitwendige van de Sint-Niklaaskerk en voor de Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijlekerk verlichtings- en elektriciteitswerken en de dakgoten op het programma. Voortdurend waren en zijn er zaken die urgent behandeld moeten worden. Daarnaast is er veel gedaan voor het behoud van het rijke patrimonium in onze kerken.
Eric heeft indertijd met zijn collega’s een investeringsplan opgesteld om alles systematisch aan te pakken. Daarbij is natuurlijk gekeken naar de financiën: subsidies van de Vlaamse overheid, projectsteun van de Stad, privéfondsen beheerd door de Koning Boudewijnstichting en de – beperkte – eigen middelen. Die laatste zijn deels aangewend voor de vier woningen voor hulpbehoevenden van Borgerstein in de Lange Nieuwstraat.
De erfenis
Terugkijkend op die intensieve tijd is Eric blij dat hij de erfenis van zijn team kan overlaten aan Marc De Geyter en diens medebestuurders. Die erfenis kreeg een nare smaak door de jarenlange fraude die de penningmeester van de kerkfabriek had gepleegd. Eric is er open over. Hij legt uit dat hij bij zijn aantreden als lid van de kerkfabriek geen reden had om zich zorgen te maken over het financieel beheer dat betrokkene al jaren ‘deskundig en probleemloos’ verzorgde.
Dat werd pas anders toen zijn opvolger werd ingeseind over malversaties bij een andere vzw, waar dezelfde persoon de financiën beheerde.
Nu deze bladzijde is omgeslagen kunnen allen die bij de vier kerken van de Lieve-Vrouweparochie betrokken zijn op 29 juni met een gerust hart Eric uitwuiven – met grote dank voor wat hij met zijn collega’s in die tien jaar voor de Kerkfabriek heeft gepresteerd.
Op de vraag, wat hij nu met al die vrije tijd gaat doen, heeft Eric allang een antwoord klaar. Sinds enige tijd is hij bezig met het in kaart brengen van de historie van de Mechelse kloosters. Het waren er zeker 35, zegt hij, en de stad Mechelen was er niet onverdeeld gelukkig mee. Kloosterlingen hadden immers onder het ancien régime vrijdom van belastingen! We zullen zeker nog van Eric Stroobants horen, als adviseur én als schrijver dus!
Rogier Chorus
Dit artikel is ook opgenomen in het Parochieblad van 18 juni 2025.